Niech ci Pan błogosławi i niech cię strzeże;
niech ci ukaże oblicze swoje i zmiłuje się nad tobą.

Niech zwróci oblicze swoje ku tobie
i niech cię obdarzy pokojem (por. Lb 6,24-26).

 

 

 Pokój i Dobro. Niech Pan Cię błogosławi.

 

 

SAKRAMENTY

 

Sakrament chrztu

Sakrament pokuty

Sakrament Eucharystii

Sakrament bierzmowania

Sakrament małżeństwa

Sakrament namaszczenia chorych

Sakrament kapłaństwa


Pogrzeb


SAKRAMENT CHRZTU

Do góry

 

Chrzest jest pierwszym i najpotrzebniejszym sakramentem, który czyni nas dziećmi Bożymi i członkami Kościoła katolickiego. Ale sam chrzest nie wystarczy. Dziecko Boże powinno się rozwijać ku pełni dojrzałości. Sakramentem chrześcijańskiej dojrzałości jest bierzmowanie, w którym Chrystus udziela nam swojego Ducha Świętego. Chrześcijaninem jest się w takim stopniu, w jakim uczestniczy się w życiu Chrystusa, do prowadzenia, którego człowiek jest namaszczony Duchem Świętym. Jest to Duch prawdy i miłości, Duch odwagi do dawania świadectwa, Duch odpowiedzialności za rozwój Kościoła, Duch obecności Chrystusa w świecie.

Istota obrzędu chrztu polega na zanurzeniu kandydata w wodzie lub polaniu wodą jego głowy z równoczesnym wezwaniem Trójcy Świętej, to znaczy Ojca, Syna i Ducha Świętego. Skutek chrztu lub łaski chrzcielnej jest bardzo bogatą rzeczywistością. Obejmuje ona: odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych, narodzenie do nowego życia, przez które człowiek staje się przybranym synem Ojca, członkiem Chrystusa, świątynią Ducha Świętego. Przez fakt przyjęcia tego sakramentu ochrzczony jest włączony w Kościół, Ciało Chrystusa, i staje się uczestnikiem kapłaństwa Chrystusa. Od najdawniejszych czasów chrzest jest udzielany dzieciom, ponieważ jest łaską i darem Bożym, które nie zakładają ludzkich zasług. Wejście w życie chrześcijańskie daje dostęp do prawdziwej wolności. Jeśli chodzi o dzieci zmarłe bez chrztu, to liturgia Kościoła zachęca nas do ufności w miłosierdzie Boże i do modlitwy. W razie konieczności każda osoba może udzielić chrztu, pod warunkiem, że ma intencję uczynienia tego, co czyni Kościół, i poleje wodę głowę kandydata, mówiąc:
"JA
CIEBIE CHRZCZĘ W IMIĘ OJCA I SYNA, I DUCHA ŚWIĘTEGO".

 

Przy chrzcie są obecni również chrzestni, którzy wyznają razem z rodzicami wiarę Kościoła, w której to dziecko otrzymuje chrzest, a po chrzcie mają wspierać rodziców w staraniu o to, by dziecko doszło do wyznawania wiary i wyrażało ją życiem.

 

Sakramentu Chrztu w Parafii udziela się w ostatnią niedzielę miesiąca podczas Mszy św. o godz. 12.00.
Przynajmniej 10 dni przed datą chrztu należy dokonać zgłoszenia dziecka w kancelarii parafialnej w godzinach urzędowania.
Zgłaszając dziecko do chrztu należy przedstawić następujące dokumenty i informacje:

- dowód osobisty jednego z rodziców,

- akt urodzenia dziecka z USC,

- oraz informacje dotyczące rodziców dziecka i rodziców chrzestnych, takich jak data urodzenia, adres zamieszkania, termin i miejsce ślubu kościelnego rodziców.

Rodzice chrzestni powinni ukończyć 16 rok życia, być bierzmowani, być praktykującymi katolikami, nie trwać w przeszkodach kościelnych.

Przed chrztem rodzice i rodzice chrzestni powinni przystąpić do sakramentu pokuty, w czasie Mszy św. należy przystąpić do Komunii św.
Nauka przedchrzcielna dla rodziców i chrzestnych odbywa się w piątek poprzedzający niedzielę chrztu o godz. 17.00 lub w terminie podanym w Biuletynie Parafialnym.

Rodzicem chrzestnym może być ten, kto:

- jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania (ukończył 16 lat),

- przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i z zadaniem, jakie ma pełnić

- należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego (np. związek niesakramentalny, wystąpienie z kościoła, kary kościelne, itp.),

- przedłożył zaświadczenie od Księdza Proboszcza własnej parafii, że może zostać chrzestnym


 

SAKRAMENT POKUTY

Do góry

Spowiedź jest to sakrament, w którym kapłan w zastępstwie Boga, odpuszcza człowiekowi ochrzczonemu grzechy po chrzcie popełnione.

Każdy grzech oddala człowieka od Boga, zrywa więź nawiązaną w sakramencie chrztu świętego, nie pozwala w pełni korzystać z Bożej łaski. W sakramencie pojednania Bóg za pośrednictwem Kościoła, którego przedstawicielem jest kapłan, przebacza nam popełnione grzechy, darowuje, przynajmniej częściowo karę za grzechy oraz na nowo obdarowuje łaską i umocnieniem.

Człowiek wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).

 

Warunki dobrej spowiedzi:

- Rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi.

- Żal za grzechy - boleść duszy z powodu zranienia Boga - Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu.

- Postanowienie poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego zła.

- Szczera spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).

- Zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.

Okazja do Spowiedzi jest podczas wszystkich Mszy świętych.
Dodatkowa okazja, dla dzieci przed mszą szkolną w I czwartki miesiąca od godziny 17.30, a dla dorosłych w pierwsze piątki miesiąca od godziny 17.30.


 

EUCHARYSTIA

Do góry

Msza święta to Ofiara i Uczta Nowego Testamentu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się za nas swojemu Ojcu i daje nam do spożycia swoje Ciało i Krew. W pełni uczestniczymy w Eucharystii poprzez wsłuchanie się w Słowo Boże, modlitwę, śpiew i przyjęcie Chrystusa Eucharystycznego.

Najświętszy Sakrament jest to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa pod postaciami chleba i wina. Pan Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament w Wielki Czwartek podczas Ostatniej Wieczerzy.

 

Zgodnie z obowiązującymi przepisami kościelnymi mamy obowiązek uczestniczyć we Mszy św. w następujące dni:

- Wszystkie niedziele

- Uroczystość Bożego Narodzenia (25 grudnia)

- Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (1 stycznia)

- Uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia)

- Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej (Boże Ciało)

- Uroczystość Wniebowzięcia NPM (15 sierpnia)

- Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada)

 

Porządek mszy Świętych:

 

Niedziela: 8.00; 9.30; 11.00; 18.00;

W tygodniu: 7.00 i o 18.00

Msza Szkolna dla dzieci we czwartki o 18.00

Msza dla Młodzieży - WIECZERNIK: w piątki o 19.00 - w roku szkolnym

Msza Duszpasterstwa Akademickiego Fraternia: czwartki o 19.30 - w roku akademickim

Msza Chrzcielna w ostatnią niedzielę miesiąca o 12.00

Msza Pogrzebowa o godz. 8.00

Filie:

Sękowice i Regulice: w Niedziele o 9.00 lub o 10.30 na przemian raz w Regulicach lub Sękowicach

W tygodniu:

Sękowice we wtorki o 18.00

Regulice: we środy o 18.00.


 

SAKRAMENT BIERZMOWANIA

Do góry

Bierzmowanie podobnie jak chrzest wyciska w duszy chrześcijanina duchowe znamię, czyli niezatarty charakter. Dlatego ten sakrament można przyjąć tylko raz w życiu. Sakrament bierzmowania może i powinien przyjąć każdy ochrzczony. Aby godnie przyjąć sakrament, należy być w stanie łaski uświęcającej, odpowiednio przygotowanym i zdolnym do świadomego odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Istotnym obrzędem bierzmowania jest namaszczenie krzyżem świętym czoła ochrzczonego wraz z włożeniem ręki przez szafarza (biskupa) i słowami:
"PRZYJMIJ
ZNAMIĘ DARU DUCHA ŚWIĘTEGO".
Zaniedbanie przyjęcia tego sakramentu jest wielką stratą, utratą rozwoju do pełni, jaką zamierzył dla nas Bóg.

 

Świadkami bierzmowania z zasady powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący, bierzmowani i praktykujący katolicy, ale nie rodzicie kandydata. W czasie obrzędów sakramentu świadek kładzie prawą dłoń na ramieniu kandydata na znak, że będzie go wspierał radą i czynem w życiu zgodnym z wyznawaną wiarą.

Przygotowanie młodzieży odbywa się podczas specjalnych katechez urządzanych w parafii. Przygotowania trwają 3 lata i obejmują młodzież gimnazjalną. Obecność na spotkaniach jest obowiązkowa.


 

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Do góry

Każde małżeństwo zawarte jako trwała wspólnota życia mężczyzny i kobiety posiada swoją godność i jest z natury dobre, bo jest ustanowione przez Stwórcę nieba i ziemi.

Związek małżeński dwojga ochrzczonych i bierzmowanych jest święty, bo jest sakramentem, znakiem świętym i obrazem związku, jaki istnieje między Chrystusem, a wspólnotą wierzących w Kościele.

Małżeństwo jest świętą rzeczywistością również w odniesieniu do celu ostatecznego. Od chwili ślubu dwoje ludzi wędruje wspólną drogą, poprzez wspólne zamieszkanie, dążenie do osiągnięcia godnego poziomu życia materialnego i kulturalnego, a poprzez to, do wzajemnego uświęcenia. Sakrament małżeństwa daje małżonkom zdolność i stałą gotowość do wszelkich poświęceń i ofiar.

Do istoty małżeństwa należy jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Poligamia jest przeciwna jedności małżeństwa; rozwód rozłącza to, co Bóg złączył. Odrzucenie płodności pozbawia życie małżeńskie dziecka, które jest najcenniejszym darem małżeństwa.

 

Chrześcijański dom rodzinny jest miejscem, gdzie dzieci otrzymują pierwsze głoszenie wiary. Dlatego dom rodzinny słusznie jest nazywany "Kościołem domowym", wspólnotą łaski i modlitwy, szkołą cnót ludzkich i miłości chrześcijańskiej.

 

Sprawy związane z zawarciem sakramentu małżeństwa załatwiane są w kancelarii parafialnej w godzinach urzędowania. Narzeczeni przed zawarciem małżeństwa mają uczestniczyć w naukach przedmałżeńskich, które odbywają się: w Parafii Świętego Jakuba (Katedra) lub w Parafii Matki Bożej Bolesnej  Księża Werbiści. Osoby, które nie ukończyły katechizacji w szkole średniej, mają obowiązek uzupełnić katechezę w ramach indywidualnego przygotowania.

 

Na około trzy miesiące przed datą zawarcia związku małżeńskiego, narzeczeni zgłaszają się osobiście w kancelarii parafialnej.

Należy przynieść ze sobą:

- metrykę chrztu (wystawioną nie później, niż przed 3 miesiącami),

- dokumenty z USC,

- dowód osobisty

- zaświadczenie o ukończeniu Kursu Przedmałżeńskiego

- świadectwo ukończenia nauki religii.


 

Sakrament Namaszczenia Chorych
ODWIEDZINY CHORYCH l SENIORÓW

Do góry

Sakrament namaszczenia chorych udziela łaski Ducha Świętego, która podnosi zaufanie człowieka chorego do Boga, umacnia go w cierpieniach, pomaga mu do zbawienia, pomaga wrócić do zdrowia, jeśli jest to pożyteczne dla zbawienia duszy, gładzi grzechy powszednie, a również ciężkie, jeśli przyjęcie sakramentu pojednania jest niemożliwe.

Proboszcz udaje się do wcześniej zgłoszonych chorych w I piątek miesiąca. Zgłoszenia przyjmowane są w kancelarii, zakrystii lub u Ojca Proboszcza. W przypadkach nagłych chorych odwiedzamy w każdym czasie

Każda sytuacja życiowa człowieka, jeśli patrzy się na nią oczyma wiary, jest dla niego jakimś wezwaniem Bożym. Także i szczególnie trudna sytuacja, jaką jest choroba. Każda choroba przypomina nam, chrześcijanom, że nasze przebywanie na ziemi jest tylko czasowe. Nasza ojczyzna jest w niebie. Choroba i cierpienie chrześcijanina mają wielkie znaczenie dla samego chorego jak i dla całego świata. W ochrzczonym żyje Chrystus, ochrzczony cierpi z Chrystusem i przez to przyczynia się do zbawienia własnego i całego świata. Zadaniem chorego jest, aby swoim przykładem napominał innych, by nie zapomnieli o sprawach istotnych i wartościach wyższych. Dopomaga mu w tym przyjęcie sakramentu namaszczenia, w którym do chorego przychodzi Chrystus Pan, Ten, który troszczy się o chorych, uzdrawia ich dusze i ciała; cierpiał dla nas, ludzi i zbawia nas prze ofiarę swoich cierpień.

 

Przygotowanie mieszkania: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świeca. W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni modlić się wspólnie także domownicy. Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:

- jeśli jest poważna choroba

- osobom starszym wiekiem

- przed operacją medyczną

- nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.

 

SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM!


 

Pogrzeb

Do góry

Odkąd zmarłych nie pozostawia się do pogrzebu w domu, zanika zwyczaj czuwania przy zmarłym. Dawnej sąsiedzi, krewni i przyjaciele zbierali się w domu żałoby na wspólną modlitwę. Dlaczego odstępujemy od tego zwyczaju? Również dzisiaj wielu ucieszy się, gdy w domu żałoby weźmie ktoś różaniec do ręki i modlitwa zajmie miejsce żałobnych frazesów i strzępów wspomnień.

 

Msza pogrzebowa odprawiana jest w dzień pogrzebu o godzinie 8.00.

Zgłoszenie pogrzebu można dokonać o każdej porze.

Należy przynieść:

- akt zgonu,

- zaświadczenie o przyjęciu sakramentów, jeśli zmarły umarł w szpitalu

- zgodę proboszcza na pogrzeb w naszej parafii, jeśli zmarły jest z innej parafii

- termin pogrzebu ustalony w zakładzie pogrzebowym